Το βιβλίο είναι απόσπασμα του ελληνικού κειμένου από το βασικό βιβλίο, που έχει διατυπωθεί στα ελληνικά και στα αγγλικά.
Στις 200 και πλέον σελίδες του, αποκαλύπτονται πρωτοφανείς προπαγανδιστικές επιθέσεις εναντίον της Ελλάδας και της ελληνικής Μακεδονίας, από το 1913 μέχρι σήμερα. Ως εργαλείο γι’ αυτές τις επιθέσεις, χρησιμοποιείται η «Έκθεση Κάρνεγκι» για τους Βαλκανικούς Πολέμους. Ο τότε Επιτετραμμένος της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον, χαρακτήρισε την «Έκθεση» αυτή ως «παραπλανητική και γελοία».
Η «ιδέα» για τη σύνταξη της «Έκθεσης Κάρνεγκι» γεννήθηκε στο πλαίσιο των συνθηκών που είχαν προκύψει την εποχή εκείνη: Το φθινόπωρο του 1912 ξέσπασε ο Α’ βαλκανικός πόλεμος, κατά τη διάρκεια του οποίου η Οθωμανική Τουρκία εκδιώχθηκε από τις κτήσεις της στη Βαλκανική (Κοσσυφοπέδιο, Μακεδονία, Θράκη). Ωστόσο, οι σύμμαχοι τα χάλασαν στη μοιρασιά. Και έτσι, τον Ιούνιο του 1913 ξέσπασε ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος (Βουλγαρία εναντίον Ελλάδας και Σερβίας) που έληξε με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου.
Με το τέλος του πολέμου, το αμερικανικό «Ίδρυμα Κάρνεγκι» χρηματοδότησε την εκπόνηση της ομώνυμης «Έκθεσης», της οποίας πραγματικός σκοπός ήταν η προώθηση της αμερικανικής επιρροής στα Βαλκάνια, μια δράση που ευνοούσαν οι καιροί: Οι νικητές του Β’ Βαλκανικού πολέμου, Ελλάδα και Σερβία, καθώς και η Ρουμανία (ακόμη και η Τουρκία), ήταν ικανοποιημένοι από την ευμενή ουδετερότητα των μεγάλων Ευρωπαϊκών Δυνάμεων. Εξάλλου, η Βουλγαρία φαινόταν να έχει μείνει χωρίς ... προστάτες. Έτσι, δημιουργήθηκε «πεδίο δόξης λαμπρόν» για πολιτική διείσδυση των ΗΠΑ στα Βαλκάνια, προσεγγίζοντας τη δυσαρεστημένη Βουλγαρία. Η «Έκθεση Κάρνεγκι» αποδείχτηκε άριστο εργαλείο για την επίτευξη αυτού του στόχου.
Δημοσιεύτηκε ξανά το 1993 και το 1995, και πάλι για πολιτική διείσδυση των ΗΠΑ στη Βουλγαρία, με αφορμή την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης. Η προπαγάνδα από εθνικιστικούς Βουλγαρο-Σκοπιανούς κύκλους συνεχίζεται μέχρι σήμερα.