Te kust en te keur - strancabientjes van De Panne tot Zeebrugge





Ik ga naar zee vandaag en ik neem foto ‘s.

Foto ’s van strandhuisjes zonder mensen. Enkele late gasten niet te na gesproken. Zeldzame schimmen. Mijmeraars. De mensen zijn naar huis. Want het is koud.

De huisjes staan er nog. Als stille getuigen. Scheefgezakt. Verlaten. Ze fluisteren verhalen van joelende kinderen en van ruggen rood als kreeft. Hun schaduwen liggen in het late zonlicht. Er staan voetstappen in het zand. Er vaart een sloep in de mist. De zilte luchten staan zeer hoog. Enkele meeuwen vliegen voor mijn lens. Laat ze maar vliegen, denk ik. Je houdt ze toch niet tegen. Met foto ’s houd je de tijd niet tegen. Maar het helpt.



Een fotoproject van Yvette Depaepe en Susanne Stoop met teksten van Luc Rabaey.